Αμαμηλίς, ένα πολύ ενδιαφέρον φαρμακευτικό φυτό με αιμοστατικές ιδιότητες

Ασφαλώς οι Αμαμηλίδες (Hamamelis) βρίσκονται σε περίοπτη θέση μεταξύ των χειμωνιάτικων, ανθοφόρων θάμνων. Τα φυτά ποτέ δε αποτυγχάνουν να επιδείξουν την εντυπωσιακή τους παρουσία, τα άνθη είναι απόλυτα σκληραγωγημένα στην παγωνιά και δεν καταστρέφονται από το χιόνι, όλες οι ποικιλίες έχουν λουλούδια με ευχάριστο άρωμα, τα φύλλα παίρνουν ένα χρυσαφί φθινοπωρινό χρώμα και όλα συνηγορούν ώστε αυτό το γένος να κερδίσει τη συμπάθεια του κάθε φανατικού καλλιεργητή.

Υπάρχουν τέσσερα είδη, δύο αυτοφυή στην ανατολική Αμερική και δύο προερχόμενα από την Ασία, καθώς και ένα υβρίδιο grex των ασιατικών ειδών. Παρουσιάζει ενδιαφέρον ότι,

Μολόχα, "Παύει τας ωδίνας" έλεγε ο Ιπποκράτης και οι αρχαίοι! Ένα φυτό με αξία διαχρονική!

"Παύει τας ωδίνας" έλεγε ο Ιπποκράτης και οι αρχαίοι. H μολόχα είναι από τα φυτά που αγαπήθηκαν  πολύ και  χρησιμοποιήθηκαν από τα πολύ μακρινά χρόνια. Aπό το 700 π.χ περίπου χρησιμοποιήθηκε ως τροφή και ως φαρμακευτικό βότανο. Σαν τροφή χρησιμοποιήθηκαν σχεδόν όλα τα μέρη του βοτάνου, τα φύλλα, οι τρυφεροί βλαστοί, αλλά και τις ρίζες. Αυτός που ανέφερε πρώτος την μολόχα τον έβδομο αιώνα π.χ ήταν ο Ησίοδος. Οι δε Βυζαντινοί σχολιαστές του μας πληροφορούν ότι στα χρόνια εκείνα έφτιαχναν με μολόχα και με πολλά άλλα βότανα,έναν θρεπτικότατο
πολτό. Στην αρχαία Ελλάδα καλλιεργούσαν την μολόχα μαζί με άλλα λαχανικά και βότανα στους κήπους τους. Έλεγαν ότι σταματούσε την πείνα και τη δίψα. Την επαίνεσαν Ο Πυθαγόρας και ο Πλάτωνας, οι δε Ρωμαίοι την θεωρούσαν λιχουδιά και την είχαν στα τραπέζια τους. Ο Κικέρων με τον Οράτιο μας αναφέρουν πολλές από τις ανακουφιστικές της ιδιότητες, ο δε Πλίνιος έλεγε ότι αν τρώμε μια χούφτα μολόχα τη μέρα δεν θα μας βρει καμία αρρώστια. Ο Καρλομάγνος είχε διατάξει να καλλιεργείται Μολόχα σ' όλους τους αυτοκρατορικούς κήπους. Οι Φελάχοι, που τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας ζούσαν

Αιμοροϊδες; Υπάρχει θεραπεία με βότανα

Οι αιμορροΐδες είναι οι κιρσοί του πρωκτού. Οι πρωκτικοί κιρσοί διοχετεύουν το αίμα μακριά από την περιοχή. Διαστέλλονται κατά τη διάρκεια της αφόδευσης και συστέλλονται και επανέρχονται στο κανονικό τους μέγεθος μετά. Ωστόσο η επαναλαμβανόμενη πίεση κατά τη διάρκεια της αφόδευσης, που είναι ένα κοινό αποτέλεσμα της δυσκοιλιότητας, μπορεί να εμπλακεί με την κανονική λειτουργία αυτών των αγγείων. Μπορεί να είναι μονίμως πρησμένα και να προκαλούν πόνο και φαγούρα.

Εκουιζέτο ή Πολυκόμπι, το αιμοστατικό, αντιδιαρροϊκό και αντιδιαβητικό

Το εκουιζέτο (πολυκόμπι) είναι αποθήκη μετάλλων. Το διοξείδιο του πυριτίου που περιέχει βοηθάει στην απορρόφηση του ασβεστίου και εμποδίζει την εναπόθεση λιπιδίων στις αρτηρίες .

Το εκουιζέτο είναι ισχυρό αιμοστατικό. Έχει καθαρτικές, αντιδιαβητικές, αντιδιαρροϊκές ιδιότητες. Έχει επίσης ιδιότητες επουλωτικές σε πληγές και έλκη. Έχει καλά αποτελέσματα σε παθήσεις και φλεγμονές των νεφρών και της ουροδόχου κύστης, στη φλεγμονή του προστάτη την αναιμία, εξασθένηση του οργανισμού, κατακράτηση υγρών, σε αιμορροΐδες, εξωτερικές φλεγμονές, έρπητες, αναπνευστικές παθήσεις, χρόνια βρογχίτιδα και φυματίωση. Προλαμβάνει την αρτηριοσκλήρυνση, την αμνησία και τον καρκίνο. Υπάρχει η άποψη ότι, αν από μια ηλικία και μετά, οι άνθρωποι πίνουν κάθε μέρα ένα φλιτζάνι τσάι εκουιζέτου θα εξαλειφθούν οι πόνοι από ρευματισμούς, ποδάγρα και νευραλγίες και θα απολαύσουν υγιή γεράματα.