Η
υπερουριχαιμία είναι η αύξηση της συγκεντρώσεως του ουρικού οξέος στο πλάσμα
και στον ορό. Το ουρικό οξύ είναι το τελικό προϊόν του μεταβολισμού των
πουρινο-νουκλεοτιδίων. Η πιο εμφανής εκδήλωση της αύξησης αυτής είναι η ποδάγρα
κατά την οποία σχηματίζονται κρύσταλλοι οι οποίοι αποτίθενται στους χόνδρους,
στους αρθρικούς υμένες και το αρθρικό υγρό. Η ποδάγρα είναι αρκετά επώδυνη και
συνδέεται από κινητικά προβλήματα.
Ένα
άλλο σύμπτωμα της υπερουχιμαιμίας είναι η νεφρολιθίαση. Η υπερουριχαιμία
συναντάται συνήθως στους παχύσαρκους και στις υψηλότερες οικονομο-κοινωνικές
ομάδες. Αυτή δημιουργείται ή από αυξημένη πρόσληψη τροφών, υψηλής
περιεκτικότητας σε πουρίνες, ή από ελαττωμένη απέκκριση των πουρινών αυτών από
τον οργανισμό.





